Αν και αυτό το επίτευγμα αποτελεί σημαντική πρόοδο στον τομέα της γενετικής, ο επικεφαλής ερευνητής George Church δήλωσε πως δεν σημαίνει ότι θα μπορέσουμε να αναπαράγουμε εξαρχής το συγκεκριμένο εξαφανισμένο είδος.
Τα μαλλιαρά μαμούθ (Mammuthus primignius) πρωτοεμφανίστηκαν πριν από 400.000 χρόνια, κατά τη διάρκεια του Μέσου Πλειστόκαινου, αλλά εξαφανίστηκαν σχετικά πρόσφατα. Όπως και τα περισσότερα είδη μεγάλων θηλαστικών που κατοικούσαν στο Βόρειο Ημισφαίριο, εξαφανίστηκαν σε όλη την ηπειρωτική Ευρασία και τη Βόρεια Αμερική περίπου πριν από 10.000 χρόνια, όμως ένα μικρό κομμάτι του πληθυσμού τους, περίπου 500-1.000 μαμούθ επέζησαν στο νησί Wrangel του Αρκτικού Ωκεανού για 6.000 χρόνια επιπλέον.
Δεδομένου ότι πολλά από αυτά τα ζώα διέμεναν σε παγωμένα μέρη του κόσμου, όταν πέθαναν τα σώματά τους, διατηρήθηκαν μέσα σε μόνιμα στρώματα πάγου που τα προστάτευσαν από την αποσύνθεση και τα πεινασμένα στόματα άλλων ζώων. Αυτό σημαίνει ότι ορισμένα δείγματα που έχουν βρεθεί από τότε που άρχισαν να λιώνουν οι πάγοι έχουν διατηρηθεί σε εξαιρετική κατάσταση. Ωστόσο, αν και σε πρώτη ματιά τα δείγματα φαίνονται ακέραια, δεν ισχύει το ίδιο και για τα γονιδιώματά τους, καθώς το DNA τείνει να αποδομείται με την πάροδο του χρόνου, μια διαδικασία που επιταχύνεται από την παρουσία μικροβίων και νερού.
Αν και οι επιστήμονες έχουν καταφέρει να βρουν τμήματα DNA των μαμούθ από τα παγωμένα κύτταρά τους, τα οποία θα μπορούσαν να ανασυνταχθούν, μέχρι στιγμής δεν έχουν καταφέρει να συλλέξουν αρκετό γενετικό υλικό ώστε να εκτελέσουν πειράματα κλωνοποίησης. Ενώ μερικοί επιστήμονες έχουν αποκλείσει την πιθανότητα να χρησιμοποιηθεί η συγκεκριμένη τεχνική για την κλωνοποίηση του εξαφανισμένου είδους, υπάρχουν άλλοι που υποστηρίζουν ότι μπορούν να συνδυάσουν τα γονίδια των δειγμάτων με γονίδια των πιο κοντινών συγγενών τους, των σύγχρονων ασιατικών ελεφάντων.
Η ομάδα του Church, αλλά και άλλες επιστημονικές ομάδες σε όλο τον κόσμο, στοχεύουν να επιτύχουν αυτή τη μέθοδο κλωνοποίησης. Η ομάδα του Church ξεκίνησε αναλύοντας το DNA που απομονώθηκε από τα δείγματα μαμούθ και το συνέκρινε με του ασιατικού ελέφαντα, αναζητώντας τα γονίδια που κάνουν τους ελέφαντες να ξεχωρίζουν από τους αρχαίους συγγενείς τους. Στη συνέχεια, έφτιαξαν ακριβή αντίγραφα αυτών των τμημάτων του DNA και μέσω μιας αρκετά νέας τεχνικής μορφοποίησης γονιδίων, έκαναν ακριβείς τομές στο γονιδίωμα του ελέφαντα και εισήγαγαν τα γονίδια των μαμούθ.
«Δώσαμε προτεραιότητα στα γονίδια που σχετίζονται με την αντίσταση στο κρύο, όπως και στα γονίδια τριχοφυΐας, μεγέθους του αυτιού, υποδόριου λίπους και, κυρίως, της αιμοσφαιρίνης (το μόριο των ερυθρών κυττάρων του αίματος που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα)», δήλωσε ο Church. «Καταφέραμε να δημιουργήσουμε κύτταρα ελέφαντα που περιέχουν το DNA των μαμούθ».
Υπάρχουν προφανώς πολλά ηθικά διλήμματα που προκύπτουν από την προοπτική κλωνοποίησης ενός εξαφανισμένου ζώου, όμως ο Church υποστηρίζει ότι επανεισαγωγή των ζώων αυτών στο οικοσυστήματα της Ρωσίας θα μπορούσε να έχει πραγματικά θετικό αντίκτυπο στο μόνιμο στρώμα πάγου της Σιβηρίας, το οποίο σταδιακά υποχωρεί με την αλλαγή του κλίματος.
Δημοσίευση σχολίου
Πληκτρολογήστε εδώ τα σχόλια σας..