Από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τα καθήκοντα του ως υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εστίασε στην ανάγκη μείωσης του ενεργειακού κόστους για τις ελληνικές βιομηχανίες.
Μία απόφαση που πήρε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στη διαμάχη ανάμεσα στη ΔΕΗ και την "Αλουμίνιον της Ελλάδος" έρχεται να δείξει τον δρόμο και να δικαιώσει απόλυτα την πολιτική της νέας κυβέρνησης στο θέμα.
Συγκεκριμένα, η Επιτροπή με πολυσέλιδη απόφαση της απαντά οριστικά σε δεύτερη καταγγελία στην οποία είχε προχωρήσει η ΔΕΗ για το θέμα της τιμής προμήθειας ρεύματος που είχε αποφασίσει η Διαιτησία.
Με την απόφασή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωμοδοτεί πάνω στο θέμα της τιμής της διαιτησίας και υπογραμμίζει ότι η τιμή αυτή έχει οριστεί με παραμέτρους που βασίζονται στα μοναδικά χαρακτηριστικά κατανάλωσης του πελάτη, στα χαρακτηριστικά της ελληνικής αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και στη διάρθρωση κόστους του προμηθευτή.
Δηλαδή η καθαρή τιμή των€36,6€/ΜWh που ορίζει η Διαιτησία ανταποκρίνεται στα μοναδικά χαρακτηριστικά της Αλουμίνιον της Ελλάδος η οποία, όπως αναφέρει η Ε.Επιτροπή, δεν συγκρίνεται με κανέναν άλλο βιομηχανικό πελάτη καθώς η κατανάλωση της υπερβαίνει το 5% της συνολικής κατανάλωσης στην Ελλάδα και ταυτόχρονα είναι και πάνω από το κόστος της ΔΕΗ.
Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα περαιτέρω και απατώντας στους ισχυρισμούς της ΔΕΗ ότι η τιμή της Διαιτησίας που δόθηκε στην Αλουμίνιον είναι χαμηλότερη από αυτές τις αγοράς και προσφέρει αθέμιτο πλεονέκτημα, η Επιτροπή αναφέρει ότι ο μέσος όρος των all in τιμολογίων για τις μεταλλουργικές επιχειρήσεις στην Ευρώπη το 2013, που ορίστηκε και η τιμή της διαιτησίας, ανερχόταν σε 30,87 €/ΜWh, όταν η τιμή της διαιτησίας διαμορφώνεται στα 45 €/ΜWh all in. Δηλαδή η ΔΕΗ κατήγγειλε, και ανώνυμα μάλιστα στην αρχή, ως αθέμιτο πλεονέκτημα μια τιμή η οποία διαμορφώνεται 45% υψηλότερα από το μέσο ευρωπαϊκά μέσο όρο.
Εξαιρετικά ενδιαφέρον είναι ότι για πρώτη φορά η Επιτροπή verbatum αναφέρει ότι η ΔΕΗ δεν προχώρησε σε ουσιαστικές διαπραγματεύσεις με τις βιομηχανίες ΥψηλήςΤάσης και την Αλουμίνιον της Ελλάδος, αλλά και ότι αποτελεί τον μοναδικό δυνατό προμηθευτή για τους πελάτες αυτούς, καθώς διαθέτει ουσιαστικό μονοπώλιο με μερίδιο αγοράς 99%. Ως αποτέλεσμα πελάτες όπως η ΑτΕ είναι εντελώς εξαρτημένοι από τη ΔΕΗ υπό τις παρούσες συνθήκες. Γεγονός το οποίο κάνει ξεκάθαρο ότι οποιαδήποτε επιχειρήματα της ΔΕΗ για εύρεση εναλλακτικού προμηθευτή της ΑτΕ που έχει παλαιότερα θέσει η δημόσια επιχείρηση μπορούν να μεταφραστούν μόνο σε κλείσιμο της Αλουμίνιον.
Τα μνημονιακά χρόνια που προηγήθηκαν, οι δανειστές απαιτούσαν διαρκώς αυξήσεις στη ΔΕΗ αγνοώντας όχι μόνο τις πραγματικές δυνατότητες των ισοπεδωμένων ελληνικών νοικοκυριών αλλά και ότι οι αυξήσεις αυτές καθιστούσαν τις ελληνικές βιομηχανίες μη ανταγωνιστικές σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές.
Οι Γερμανοί δεν έχαναν την ευκαιρία να μας κουνάνε το δάκτυλο για το γεγονός ότι δεν είναι ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία και την ίδια στιγμή απαιτούσαν αποφάσεις που έκαναν κάθε πιθανότητα ανταγωνιστικότητας να πηγαίνει περίπατο.
Είχαν βέβαια πρόθυμους εκτελεστές των εντολών τους στην ελληνική κυβέρνηση και στην ίδια τη ΔΕΗ όπου ο (πρώην, πλέον) πρόεδρος της ΔΕΗ, Αρθούρος Ζερβός προσπαθούσε - όπως έχει αναδείξει με σειρά σχετικών δημοσιευμάτων Το ΧΩΝΙ - μέσω των συνεχών αυξήσεων να φέρει καίρια πλήγματα στην ελληνική βιομηχανία.
Όπως, εξάλλου, είχε αποκαλύψει Το ΧΩΝΙ, ο κος Ζερβός είχε φτάσει στο σημείο να εύχεται να κλείσουν δεκάδες ενεργοβόρες ελληνικές βιοµηχανίες, ώστε να αυξηθούν τα κέρδη της ∆ηµόσιας Εταιρείας Ηλεκτρισµού (σ.σ. και, βέβαια, να είναι ευκολότερο το ξεπούληµά της).
Τη συστηματική άρνηση του επικεφαλής της ΔΕΗ, Αρθούρου Ζερβού, να προσέλθει σε ουσιαστικό διάλογο με τους πελάτες της, ώστε να μειωθεί το ενεργειακό κόστος για τις βαριές βιομηχανίες της χώρας και να διασφαλιστούν χιλιάδες θέσεις εργασίας στην Ελλάδα, είχε καταγγείλει με επιστολή του προς τον τότε υπουργό Περιβάλλοντος Γιάννη Μανιάτη το σωματείο «Ένωση» των εργαζομένων στην εταιρεία Αλουμίνιον της Ελλάδος, όπως είχε αναδείξει Το ΧΩΝΙ!
Πλέόν, ο υπουργός Παναγιώτης Λαφαζάνης έχει σύμμαχο στην προσπάθεια του να τονώσει την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας την ιστορική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής! Τα πάντα στην Ελλάδα αλλάζουν και αυτό είναι κάτι που θα αντιληφθούν άπαντες όσοι επιβουλεύονται το μέλλον της πατρίδας μας τόσο εκτός όσο και εντός χώρας!
Ποια είναι τα πέντε βασικά σημεία της απόφασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την υπόθεση που αντικειμενικά έχει βαρύνουσα σημασία όχι μόνο για το Αλουμίνιο αλλά συνολικά για το θέμα του ενεργειακού κόστους και ειδικότερα του κόστους της ηλεκτρικής ενέργειας για την ελληνική βιομηχανία;
Πρώτον ότι δεν υπάρχει κρατική ενίσχυση ή αθέμιτό πλεονέκτημα για την Αλουμίνιον με την τιμή των 40,7 ευρώ η μεγαβατώρα όταν η μέση τιμή στην Ευρώπη για παρόμοιες μεταλλουργικές επιχειρήσεις είναι στα 30,87 ευρώ η μεγαβατώρα.
Δεύτερον ότι η ΔΕΗ είναι μονοπώλιο στην αγορά προμήθειας και μονοψώνιο στην αγορά παραγωγής ηλεκτρισμού και άρα δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική για έναν πελάτη με τα χαρακτηριστικά της Αλουμίνιον, δηλαδή έναν πελάτη που είναι ο μεγαλύτερος καταναλωτής με ενέργεια που ισοδυναμεί με το 5% της συνολικής κατανάλωσης της χώρας και το 40% της κατανάλωσης της Υψηλής Τάσης. Όπως επισημαίνει η απόφαση, η Αλουμίνιον δεν μπορεί να στραφεί ούτε σε ιδιώτη προμηθευτή ούτε σε εισαγωγές λόγω του ιδιαίτερου προφίλ της αλλά και του γεγονότος ότι μόνο η ΔΕΗ διαθέτει πρόσβαση σε φθηνού κόστους ηλεκτροπαραγωγή (υδροηλεκτρικά και λιγνίτες), και για αυτό χαρακτηρίζεται ως «μονοψώνιο».
Τρίτον για την απόφαση της διαιτησίας ότι αποτέλεσε μια ελεύθερη επιλογή της ΔΕΗ, η οποία μάλιστα ήταν και μία απόφαση που ελήφθη με όρους αγοράς. Τόσο η επιλογή της διαιτησίας, όσο και οι όροι και το συνυποσχετικό αποτέλεσαν αποφάσεις που θα ελάμβανε ένας συνετός ιδιώτης επενδυτής της αγοράς
Τέταρτον ότι το τελικό τιμολόγιο που καθορίστηκε είναι σύμφωνο με τους όρους της αγοράς και ότι δε χορηγήθηκε στην Αλουμίνιον κρατική ενίσχυση και ότι αυτό αποτελεί την οριστική άποψη της Επιτροπής στην παρούσα υπόθεση.
Πέμπτον με βάση το ιστορικό που αναλύεται στο σκεπτικό, πρόκειται για την τέταρτη κατά σειρά απόφαση της ΕΕ που δικαιώνει την Αλουμίνιον και απορρίπτει προσφυγές ή ενστάσεις της ΔΕΗ. Είχαν προηγηθεί προσφυγές της ΔΕΗ που απορρίφθηκαν από τα ευρωπαϊκά όργανα το Νοέμβριο του 2013, κατά της προσωρινής τιμής της ΡΑΕ των 42 ευρώ/μεγαβατώρα, τον Ιούνιο του 2014 (προσφυγή περί εικαζόμενης κρατικής ενίσχυσης στο Αλουμίνιο), τον Οκτώβριο του 2014 (ακύρωση απόφασης της ΕΕ του 2011 σχετικά με τη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης μετά από καταγγελία της ΓΕΝΟΠ, του ΙΝΚΑ και της ΕΚΠΟΙΖΩ) και τέλος η οριστική απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
toxwni.gr
Δημοσίευση σχολίου
Πληκτρολογήστε εδώ τα σχόλια σας..